چگونه دانشمندان شهروند ، داغترین نقاط شهر نیویورک را ترسیم می کنند


پیش بینی آب و هوا می گوید آسمان صاف و بالاترین درجه حرارت در دهه 80 کم – هوا مطابق استانداردهای تابستانی شهر نیویورک معتدل است. مسیرهای سایه دار پارک ساکورا در محله منهتن در ارتفاعات صبحگاهی باد و خنک است. اما در همان بلوک ، خورشید ظهر در وسعت باز Riverside Drive می درخشید و گرما از آسفالت تابش می کرد.

این پدیده دقیق همان چیزی است که متخصص سنجش از دور ناسا را ​​به ارمغان آورد. کریستین برانئون در اواسط تابستان در اواخر ژوئیه به پارک می رود ، جایی که او با دوجین نیویورکی آشنا می شود که داوطلبانه با ماشین در محله های منهتن و برانکس کاوش می کنند و هنگام خروج دما را ثبت می کنند.

برانئون ، میز ثبت نام را زیر سایه کشید و گفت: “ما در حال حاضر واقعاً یک جزیره گرمایی شهری را تجربه می کنیم.”

این روز نقشه برداری دما بخشی از تلاش ملی اداره ملی اقیانوسی و جوی برای درک بهتر جزایر حرارتی شهری است: مناطقی که ساختمانهای متراکم ، بتن زیاد و پوشش کمی درختان زندگی را در تابستان بسیار گرم می کند. گروه حمایتی South Bronx Unite و محققان موسسه زمین دانشگاه کلمبیا در حال هماهنگی پروژه های برانکس و منهتن هستند.

دکتر می گوید: “دمایی که ما واقعاً می دانیم مانند دهه 70 یا 80 یا شاید حتی 90 درجه است ، ما آن را چند درجه بالاتر احساس می کنیم.” ملیسا باربر ، بنیانگذار South Bronx Unite و سازمان دهنده این پروژه نقشه برداری.

دکتر. ملیسا باربر (سمت چپ) در 24 جولای 2021 با یک داوطلب نقشه برداری گرما در اتاق سبز انجمن María Sola صحبت می کند.

پیکان

دکتر. ملیسا باربر (سمت چپ) در 24 جولای 2021 با یک داوطلب نقشه برداری گرما در اتاق سبز انجمن María Sola صحبت می کند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

با افزایش دما در سراسر جهان و جمع شدن ساکنان جدید به شهرها ، جزایر گرمایی شهری خطرناک تر خواهند شد. یک مطالعه جهانی منتشر شده در این ماه شامل 13000 منطقه شهری نشان داد که مواجهه ساکنان شهری با گرما و رطوبت تهدید کننده زندگی از دهه 1980 سه برابر شده است. این تغییر تا حدی به دلیل افزایش جمعیت شهری است که افراد بیشتری را در معرض دید افزایش دما قرار داده است. و گروه تغییرات آب و هوایی شهر نیویورک تخمین می زند که تا سال 2050 ، این شهر تقریباً دو برابر بیشتر از 90 درجه فارنهایت روزهای 2020 را تجربه خواهد کرد.

گرمای سوزان تابستان امسال نزدیک به 650 نفر را به اورژانس شهر نیویورک فرستاد که بیش از میانگین چهار تابستان قبل است. بر اساس گزارشی که در سال 2017 توسط دفتر شهردار بیل دو بلاسیو تهیه شده است ، گرمای شدید بیش از هر نوع آب و هوای شدید جان خود را از دست می دهد. اما بر برخی از محیط ها بیشتر از سایرین تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان می دهد که محله های فقیرتر و مناطق با رنگ آمیزی بیشتر در تابستان دمای گرم تری را تجربه می کنند. آرایشگران می گویند دلیل این است که این مکان ها متراکم ساخته می شوند-با آسفالت زیاد و درختان سایه دار کم.

وی گفت: “ما از نظر ساختار و زیرساخت های زیادی که باید برای نوعی بافر حرارتی ایجاد شود نادیده گرفته شد.”

چنین تفاوت هایی می تواند برای افرادی که مستعد گرمای شدید هستند مانند کودکان و بزرگسالان و افرادی که در بیرون کار می کنند خطرناک باشد. یک گزارش شهری نشان داد که استرس گرمایی به طور متوسط ​​سالانه بین 10 نیویورکی را بین سالهای 2010 تا 2019 کشته است. سیاهپوستان نیویورکی با دو برابر همسایگان سفید پوست خود جان خود را از دست دادند.

دکتر می گوید: “افرادی که در مناطقی که مستعد ابتلا به گرما هستند ، کمتر به مراقبت های بهداشتی دسترسی دارند.” لیو یون ، سازمان دهنده و محقق پسادکتری در موسسه زمین. “این تصادفی نیست.”

ردیابی دما

نقشه کشی های دما به صورت جفت کار می کنند و یک مسیر از پیش برنامه ریزی شده را در شهر با سنسور دما پلاستیکی سفید رنگ که از پنجره سرنشین اتومبیل خود آویزان است هدایت می کنند. حسگرها در هر ثانیه شلیک می کنند و تفاوت های دما و رطوبت را به صورت بلوک به بلوک ثبت می کنند.

چندین داوطلب از طریق یک گروه مدافع آب و هوا در مورد پروژه شنیدند. دیگران توسط اعضای خانواده بسته شده اند. حداقل دو نفر از رانندگان تاکسی سابق هستند که از دانش عمیق خود در مورد جاده ها استفاده می کنند تا به شیوه های جدید از آن استفاده کنند. همه آنها تجربه عملی تابستان وحشیانه در شهر نیویورک را داشتند.

فاتو دیوپ ، یکی از داوطلبان ، در مورد گرمای هوا هنگام عبور از ترافیک ظهر با سنسورهایی که از پنجره ماشینش به بیرون نگاه می کردند ، گفت: “من از آفریقا آمدم ، بنابراین انتظار آن را داشتم.” “اما خیلی گرم بود ، من می گفتم:” این چیست؟ “

لیز مک میلان ، کمک خلبان ، که دیوپ را در پیچ و خم های یک مسیر از پیش برنامه ریزی شده هدایت می کند ، می افزاید: “گاهی اوقات اینجا ، در هارلم ، هوا مانند راکد است.” “شما تمام گرمای ناشی از این بتن را دریافت می کنید. تمام گرما از زمین می آید. تمام گرما از ساختمان ها بیرون می زند. “

دو مرد در صندلی راننده و سرنشین ماشین نشسته اند و نقشه را نگاه می کنند.

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو قبل از شروع مسیر نقشه برداری حرارتی ، مسیرها را مرور می کنند.

پیکان

کالوین باربر (چپ) و آلخاندرو موندو قبل از شروع مسیر نقشه برداری حرارتی ، مسیرها را مرور می کنند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

سازمان دهندگان پروژه گفتند که یافته ها را تجزیه و تحلیل کرده و نقشه ها را به صورت آنلاین ارسال می کنند. دانشمندانی مانند Braneon آن را با داده های دیگر پوشش می دهند تا بهتر بفهمند چگونه زیرساخت ها بر گرمای ما تأثیر می گذارد.

South Bronx Unite و گروه های دیگر می توانند از این نقشه برای حمایت از پروژه های زیرساختی که گرما را از بین می برند ، مانند پارک ها ، آب نمای دسترسی ، و مراکز خنک کننده استفاده کنند-به ویژه در مناطق غفلت شده که بیشتر آنها توسط رنگین پوستان زندگی می کنند.

باربر می گوید: “اگر از برخی از این داده ها استفاده کنیم ، می توانیم این ایده را تقویت کنیم که می توانیم از چیزهایی مانند ساحل نیز لذت ببریم.” “ما همچنین می توانیم از چیزهایی مانند فضاهای باز سبز لذت ببریم. بنابراین اگر این می تواند راهی برای پیشبرد ایده برابری باشد ، بیایید این کار را انجام دهیم. “

دیدگاهتان را بنویسید