ایمنی تاج ترکیبی (ترکیبی از ایمنی طبیعی و واکسن)


مصونیت از ویروس SARS-CoV-2 یک مسئله حیاتی برای جامعه جهانی است. بنابراین تعیین کیفیت و مدت زمان ایمنی آن یک موضوع کلیدی است. اما سیستم ایمنی سازگار پیچیده است و این عوامل می توانند بین ایمنی طبیعی (به دلیل عفونت) و ایمنی ایجاد شده توسط واکسن تفاوت قائل شوند. پس از واکسیناسیون ، چه نوع مصونیتی در افراد دارای ایمنی طبیعی ایجاد می شود؟ ما این موضوع را در مجله پزشکی اپل بررسی می کنیم.

ساختار سیستم ایمنی بدن

ایمنی ترکیبی به ویژه به دلیل یافته های قابل توجهی که افراد مبتلا به عفونت SARS-CoV-2 قبلی در برابر واکسن های کووید -19 ایجاد می کنند ، بسیار جالب است. حافظه ایمونولوژیک منبع ایمنی محافظتی است. ایمنی طبیعی و مصونیت واکسن در برابر ویروس SARS-CoV-2 دو راه متفاوت در حفاظت است. یک سیستم ایمنی سازگار از سه جزء اصلی تشکیل شده است:

  • سلولهای B (منبع آنتی بادی ها)
  • سلولهای T + CD4
  • سلولهای T + CD8

برای ایمنی طبیعی ، حافظه ایمنی ویروس SARS-CoV-2 بیش از 8 ماه برای سلول های CD4 + T ، سلول های CD8 + T ، سلول های حافظه B و آنتی بادی ها مشاهده شده است ، با کاهش نسبتاً کمی که به نظر می رسد تا حدودی در داخل تثبیت می شود. یک سال.

ایمنی طبیعی در برابر انواع حفره ها

سطوح ایمنی می تواند متفاوت باشد ، و مطالعات بزرگ نشان داده است که ایمنی طبیعی در برابر عفونت با علامت کووید -19 بین 93 تا 100 درصد برای بیش از 7 تا 8 ماه است ، از جمله مکانهایی که SARS نگران کننده است. 2 به اندازه آلفا گسترده بود. ایمنی طبیعی در برابر سویه های ویروسی با تغییراتی که به طور قابل توجهی تشخیص آنتی بادی ها را کاهش می دهد [برای مثال، بتا (B.1.351)، گاما (P.1)، یوتا (B.1.526) و دلتا (B.1.617)] این کمتر آشکار است و شواهدی از عفونت های مکرر با چنین گونه هایی وجود دارد. فعالیت آنتی بادی خنثی کننده در برابر اکثر گونه های نگران کننده (VOC) برای ایمنی طبیعی و ناشی از واکسن کاهش می یابد. این واقعیت که اکثر VOC ها دارای جهش هایی هستند که باعث می شود آنتی بادی تا حدی فرار کند ، شواهدی از فشار انتخابی برای فرار از ایمنی طبیعی است.

اثر واکسن در جهش های مختلف ویروس

ارتباط بیولوژیکی کاهش قدرت خنثی سازی آنتی بادی ها علیه سویه های ویروسی از آزمایشات بالینی واکسن و مطالعات مشاهده ای مشهود است. در موارد علامتی ، Astrazenka در مورد گونه های بتا از 75 to به 11 decreased کاهش یافت. در مقابل ، اثربخشی واکسن Pfizer-bionatec در برابر موارد با علائم نوع بتا از 95 to به 75 decreased کاهش یافته و حفاظت در برابر بیماری های شدید در 97 remained باقی مانده است. گزارش ها نشان می دهد که هر دو واکسن بیشترین تأثیر خود را در برابر گونه های دلتا حفظ کرده اند.

امنیت ویژه

چه اتفاقی می افتد وقتی افراد قبل از آلوده شدن واکسینه می شوند: مشاهدات در چندین مطالعه نشان دهنده یک همکاری چشمگیر است – ایمنی ترکیبی قوی ، که ناشی از ترکیبی از ایمنی طبیعی و ایمنی ناشی از واکسن است. وقتی ایمنی طبیعی در برابر ویروس SARS-CoV-2 با ایمنی ناشی از واکسن ترکیب شود ، پاسخ ایمنی بیش از حد انتظار رخ می دهد. [مترجم : اگر به یاد داشته باشیم پژوهش اسرائیل در این مورد نشان داد که این ترکیب ایمنی آنچنان قوی است که هیچ واکسنی همتای آن وجود ندارد.] به نظر می رسد هر دو جزء ، سلول B و سلول T در ایمنی هیبرید وجود دارند.

امنیت ترکیبی

آنتی بادی خنثی کننده

یک سوال مهم در مورد آنتی بادی با واسطه ایمنی به گونه های مهم این بود که آیا کاهش آنتی بادی خنثی کننده آنتی ژن در گونه های حیاتی اساساً کم است. آیا اساساً و در واقع تشخیص سلولهای B برای پروتئین های جهش یافته گونه های ویروسی دشوار است؟ پاسخ منفی است.

مطالعات در مورد عفونت گونه های بتا طبیعی نشان داده است که پاسخ آنتی بادی خنثی کننده به این گونه و سویه اجدادی قوی است. علاوه بر این ، آنتی بادی های ضد خنثی کننده بتا پس از واکسیناسیون افراد پیش آلوده با گونه های غیر بتا تقریباً 100 برابر بیشتر از عفونت به تنهایی و 25 برابر بیشتر از آنتی بادی های پس از واکسن بود ، اگرچه نه واکسن و نه عفونت طبیعی وجود نداشت. بتا گوش شامل نمی شود. این دامنه افزایش خنثی سازی ابتدا توسط Stamatatos و همکاران گزارش شد و بعداً توسط چندین مطالعه تأیید شد. به طور کلی ، قدرت و میزان پاسخ آنتی بادی پس از واکسیناسیون افراد پیش آلوده به SARS-CoV-2 غیرقابل پیش بینی و غیرمنتظره بود. * چرا این قلمرو خنثی کننده رخ می دهد؟

تاثیر سلولها بر ایمنی بدن

سلولهای حافظه B یک علت اصلی هستند. آنها دو عملکرد اساسی دارند: یکی تولید آنتی بادی های یکسان در صورت آلوده شدن مجدد به یک ویروس ، و دیگری رمزگذاری کتابخانه ای از جهش های آنتی بادی ، که مخزنی از سویه های ایمونولوژیکی است. به نظر می رسد این سلول های حافظه B که در پاسخ به عفونت اصلی ایجاد می شوند ، پیش بینی های پیشگیرانه ای در مورد سیستم ایمنی بدن در مورد گونه های ویروسی در آینده باشند.

این استراتژی درخشان توسعه ای برای ایمنی در برابر SARS-CoV-2 به وضوح نشان داده شده است: بخش قابل توجهی از سلول های B حافظه آنتی بادی هایی را که قادر به اتصال یا خنثی کردن گونه های در معرض خطر هستند ، رمزگذاری می کنند و کیفیت این سلول های حافظه B با گذشت زمان افزایش می یابد.

بنابراین ، افزایش آنتی بادی های خنثی کننده ویروس پس از واکسن در افراد آلوده به ویروس SARS-CoV-2 قبل از واکسیناسیون ، منعکس کننده جذابیت سلول های B با کیفیت بالا است که پس از عفونت اصلی ایجاد شده است.

امنیت ترکیبی

عملکرد سلولهای ایمنی B و T

سلولهای T برای تولید انواع سلولهای حافظه B در پاسخ به عفونت مورد نیاز است. توسعه سلول های B در پاسخ به عفونت یا واکسیناسیون با ساختارهای ریز تشریحی ایمونولوژیکی موسوم به مراکز اجدادی وابسته به سلول T تقویت می شود که توسط سلول های کمکی فولیکول CD4 + T (TFH) آموزش دیده اند. بنابراین ، سلول های T و سلول های B با هم کار می کنند تا آنتی بادی های گسترده ای علیه سویه های ویروس ایجاد کنند. علاوه بر این ، به نظر می رسد سلول های T در مرحله فراخوانی مهم هستند.

سلولهای حافظه B به طور فعال آنتی بادی تولید نمی کنند. آنها سلولهای منقرض شده ای هستند که تنها زمانی آنتی بادی ها را سنتز می کنند که دوباره یا بعد از واکسیناسیون آلوده شوند. سلولهای حافظه B در مقایسه با عفونت طبیعی یا واکسیناسیون ، ایمنی هیبرید را 5 تا 10 برابر افزایش می دهند.

به نظر می رسد سلول های T CD4 + ویروس و سلول های TFH محرک های کلیدی برای جذب و تکثیر این سلول های B SARS-CoV-2 بوده و تیترهای آنتی بادی قابل توجهی مشاهده شد. آنتی بادی ها به وضوح در محافظت در برابر عفونت مجدد SARS-CoV-2 نقش دارند ، اما شواهد همچنین نقش سلول های T را نشان می دهد.

پاسخ سلول های T به SARS-CoV-2 در عفونت های طبیعی بسیار گسترده است و اکثر اپیتوپ های سلول T در گونه های در حال انقراض جهش پیدا نمی کنند و این نشان می دهد که احتمالاً سهم سلول های T در ایمنی محافظتی ادامه خواهد داشت. اکثر واکسن های کووید -19 مورد استفاده حاوی یک آنتی ژن واحد هستند ، در حالی که 25 پروتئین ویروسی مختلف در SARS-CoV-2 وجود دارد. بنابراین ، میزان پاسخ سلول های CD4 + T و CD8 + T در واکسن های فعلی کووید -19 محدودتر از عفونت های معمولی است ، در حالی که ایمنی ترکیبی شامل سلول های T سنبله و ضد سنبله است.

تاثیر واکسن بر ایمنی هیبرید

به طرز عجیبی ،

  • واکسن های Pfizer-Bionetek و mRNA مدرن می توانند به طور قابل توجهی پاسخ سلولی CD4 + T-spike را در افراد پیش آلوده با یک دوز واکسن افزایش دهند. تفاوت در پاسخ سلول های T پس از دو دوز واکسن در این افراد بسیار متغیر است. آیا روشهای ایمنی طبیعی / واکسن راهی تکرارپذیر برای افزایش ایمنی خواهد بود؟
  • واکسن شینگریکس در جلوگیری از زونا به افرادی که قبلاً با ویروس زونا آبله آلوده شده اند بسیار م effectiveثر است (اثربخشی 97) و پاسخهای بسیار بیشتری نسبت به یک عفونت طبیعی به تنهایی ایجاد می کند.

آخرین کلمه

این مبنا همچنین در مورد ترکیب بسترهای واکسن صدق می کند. مدتهاست مشاهده شده است که ترکیب دو نوع مختلف واکسن در یک رژیم دو دوز ناهمگن می تواند پاسخهای ایمنی را به میزان قابل توجهی بیشتر از یک پلتفرم ایجاد کند. این می تواند با ترکیبی از واکسن Covid-19 مانند mRNA و واکسن های ناقل آدنوویروس رخ دهد. یافته های اخیر در زمینه ایمونولوژی SARS-CoV-2 شگفتی هایی است که احتمالاً می تواند برای ایجاد ایمنی بهتر در برابر Covid-19 و سایر بیماری ها مورد استفاده قرار گیرد.

تیم علمی کرونا

احسان پاکروان

محسن نعیم

منبع:

دیدگاهتان را بنویسید